Onze moeder zit sinds januari in een verzorgngstehuis. Opname via een rechteliijke machtiging. Vreselijk maar waar. Ze kon niet goed meer voor zichzelf zorgen, maar zelf zag ze dat totaal niet. Met regelmaat erg in de war en geen idee van tijd. Thuis was ze vaak verdrietig en dacht ze al dat ze ‘opgesloten’ zat, waarbij ze ons dan in paniek belde. Nu denkt ze dat ook aldoor. En dat klopt, want officieel mag ze niet alleen van de afdeling af. Ze probeert ook, bijna dagelijks, te ontsnappen. Soms bewust, maar vaak ook onbewust gaat ze alleen aan de wandel. En met de huidige wetgeving is het ‘uitbreken’ niet zo moeilijk meer in verzorgingstehuizen. Want je kan haar niet echt opsluiten. Mooie gedachtegang vanuit de overheid, maar in de praktijk bezorgt mijn moeder de verpleging nu heel veel extra werk en zorgen. En ook politie agenten zijn in die paar maanden al meerdere keren ingeschakeld omdat mijn moeder weg was gelopen. Mama kan gewoon met de lift naar beneden en heeft vervolgens ...