Doorgaan naar hoofdcontent

Balans


Twee maanden geleden heb ik een tattoo laten plaatsen op mijn onderarm onder het litteken van de onderhuidse brandwond van de extravasatie. Eén van de bijwerkingen tijdens de chemo: lekkage van de chemo buiten de aderen.

Met deze tattoo wilde ik een dikke streep zetten onder het medische traject. Ik was er helemaal ‘klaar mee’.
De Ginko Biloba in deze tattoo staat symbool voor veerkracht en overlevingskracht (deze oerboom is extreem sterk en kan eeuwen oud worden). Het staat tevens voor herstel en hoop, voor lang leven en gezondheid, maar ook voor balans en dualiteit (door de kenmerkende tweelobbige bladvorm).
De cirkel eromheen staat voor harmonie en perfectie. Terwijl de constructielijnen staan voor structuur en controle. In totaliteit de balans tussen natuur en ratio. En het grappige is dat ik, twee maanden nadat ik deze heb gezet, erachter kom dat ik verre van deze balans ben. Het raject is nog lang niet klaar. 
Mijn ratio is krachtig en zelfreflectie goed en dat heeft me met volle kracht door dit ziekteproces geholpen. Maar de emottie is wat blijven liggen en het geheel verre van balans.
Langzaam kom ik uit mijn overlevingsbubble en begin te landen. Nu moet ik alle losse eindjes weer oppakken en dat valt niet mee. Ik heb een inwendige strijd waarbij ik vind dat ik zo snel mogelijk weer ‘de oude’ moet zijn maar tegelijkertijd vind ik dat ik mezelf tijd moet gunnen om te landen.
Het gebruik van anti-hormonale tabletten om de kans op terugkeer van de kanker te verkleinen hebben mij miet echt geholpen in het zoeken van balans. Mijn hele lijf voelt ontregelt. Ik slaap niet meer en kan om ‘niets’ verschrikkelijk janken! Ik beland van de ene kwaal in de andere. De ene week heb ik stevige hoofdpijnen, dank weer kiespijn, dan weer pijn in mijn kaakgewricht met uitstralig naar mijn oor en vervolgens een stekende pijn in mijn liezen waardoor ik weinig kan lopen lopen. Ondertussen ben ik 15 kilo zwaarder en dat helpt mijn gewrichten ook niet.
Kortom, Ik voel mij verre van balans. Ik heb daarom die verrekte pillen aan de kant geschoven. En wat de oncoloog ook gaat adviseren, met die pillen ben ik zeker klaar. Ik wil mezelf terug!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Genderneutraal opvoeden

Genderneutraal. Dit begrip mogen ze van mij door de plee spoelen. En meteen schrappen uit de Dikke van Dalen.  Het wordt zo aangedikt dat het voor mij inmiddels aanvoelt dat je als vrouw niet meer trots mag zijn op het vrouw zijn en mannen zich bijna moeten schamen als ze echt man willen zijn.  Behalve dat het vreselijk onhandig is bij de toiletten, ik zit niet te wachten op blote mannenbillen voor een pisbak, vind ik deze gekte ernstig overdreven.  Vlogger Femke Louise en vriend Denzel hebben het er over dat ze hun nog ongeboren kind genderneutraal gaan opvoeden. YouTuber Roosmarijn Koster beweert ‘het’ al 11 maanden bij haar babydochter toe te passen en het nu een ‘neutrale’ opvoeding te noemen. Men doet net of dit nieuw en hip is. Echter, ik kan de jonge ouders zo vertellen dat deze visie rondom het opvoeden van kinderen helemaal niet zo nieuw en uniek is. En ik  ben ook erg benieuwd hoe deze kersverse ouders dat dan zo anders zullen invullen dan andere ouders met...

Zoek mijn poes

Boef, onze harige viervoeter. De braafste kat die we in tijden hebben gehad. Poept in eigen achtertuin, zit heerlijk op de bank in het zonnetje voor de deur te genieten en wandelt iedere vroege morgen en late avond trouw achter onze Mechelse draak aan als we ons rondje doen. Af en toe rent ze het blokje om, omdat respectievelijk de voor- of achterdeur dicht is en haar hevig krabben en mauwen geen effect heeft. Verder slaapt ze de hele dag óf in de bosjes in de achtertuin, óf boven op zolder tussen de dozen. Wat een heerlijk leven! Met mooi weer blijft ze ‘s nachts voor de deur zitten, waardoor wij in de vroege ochtend vaak wakker worden van schreeuwende eksters en kauwen bij ons open raam. Niet omdat Boef een gevaar is voor hun jongen. Nee, gewoon omdat deze groep het heerlijk vindt om haar ‘op stang’ te jagen. Want Boef kan niet jagen en al helemaal niets vangen. En dat terwijl ze als kitten kon apporteren als de beste! Nee, onze Boef raken we niet snel kwijt. Ik ben echter wel altijd...

Digitaal afkicken

Het  viel me op dat Laurens vanaf dinsdag niet online was. Meestal krijgen ze wekelijks één of twee minuten beltijd. Tot nu toe was dat op donderdag en dan ben ik bij de band en mis dus zijn telefoontje. Ik had mijn telefoon daarom dit keer duidelijk in het zicht naast mijn microfoonpedaal gelegd zodat ik het beeld zou zien opflitsen als hij belde. Maar helaas.... ook de donderdagavond hadden we geen contact. Naast die één a twee belminuten mogen ze hun telefoon niet gebruiken en hoort deze in een afgesloten kist te liggen. Maar wanneer ze in bed liggen en de staf niet in de buurt is zie je, volgens Laurens, overal schermpjes oplichten.  Deze week, echter, zag ik dat hij ook niet meer online was geweest via WhatsApp.  Na thuiskomst bleek dat o p de dinsdag één van zijn maten met zijn telefoon was gesnapt. De jongen verzon ter plekke de smoes dat hij zijn telefoon juist in de kast wilde leggen. En nadat de staf vroeg of hij hem gebruikt had en hij ontkennend had gereagee...