Jaren geleden hadden we een Volkswagen Passat. De trots van Ton. En als hij blij is met zijn auto, dan rijden we daar járen mee. Hij heeft gewoon wat moeite met grote veranderingen, denk ik.
En mij maakt het niet uit. De auto moet wel iets van klasse of een stoere uitstraling hebben, verder vind ik het gewoon belangrijk dat het ding altijd start wanneer je het nodig hebt!
Er kwam echter een moment dat het contactslot van onze trouwe Volkswagen Passat versleten was en we daardoor het trouwe 'beestje' regelmatig niet gestart kregen. Gelukkig was daar onze Volkswagen monteur Paul die dat wel even voor ons zou fiksen.
Probleem was wel dat hij dat contactslot moest bestellen, dat was niet op voorraad. Maar geen probleem, hij zou wel even laten zien hoe je de auto met twee draadjes onder de motorkap kon starten als het contactslot niet meewerkte. Dus Ton liet dat op zijn beurt ook aan mij zien. Net zoals hij mij eerder ook heeft geleerd hoe je een band moet verwisselen bij pech.
Die pech heb ik gelukkig nooit gehad en we zijn inmiddels auto's verder.... ik denk dat ik nu eerder mijn mobiel pak dan dat ik mijn handen vuil maak aan het verwisselen van een autoband! Echter destijds hadden we nog geen mobieltjes en was het uiteraard wel handig als je iets meer kon dan slechts het alarmnummer van de ANWB bellen...
Eigenlijk vond ik het ook best wel stoer om je auto te starten al friemelend onder die motorkap, al moest dit natuurlijk geen weken gaan duren. Behalve dat het heel onpraktisch is als je haast hebt, krijg je hier namelijk ook nog behoorlijk vieze vingers van....
Ik had meestal mazzel. Als ik de motor van onze Passat probeerde te starten werkte het contactslot mee. Al merkte je wel dat het steeds moeizamer ging naarmate de bestelling op zich liet wachten.
Op een zaterdag had ik me helemaal opgedoft voor een leuke middag met wat vriendinnen. Degene die mij een beetje kennen, weten dat het heel uitzonderlijk is wanneer ik een rok draag en laat ik die dag nou toevallig een kort exemplaar voor deze speciale gelegenheid uit mijn kledingkast hebben geplukt.
Ik zou met de auto op pad gaan, maar moest voor die tijd nog even een leuke bos bloemen voor de gastvrouw halen. Ik reed mijn auto naar de Irenelaan, wij woonden destijds aan de Serre in Rijswijk, waar je op het rijtje van de snackbar een bloemenzaak had. Ik parkeerde mijn auto om de hoek bij de winkeltjes en haalde een prachtig boeket. Toen ik terug kwam van de bloemenzaak stonden er twee heren ter hoogte van onze auto verveeld te leunen tegen de pui van de slager.
Ik stapte snel in mijn auto, want ik was al laat en startte de auto. Nou, niets dus..... ik probeerde het nog eens en nog eens. Dat is balen. Zul je net zien: terwijl je bekeken wordt, start het kreng niet! De gezichten van de heren klaarden meteen op. Ze straalden een mengelmoes van gegniffel en 'heeft dat blonde vrouwtje hulp nodig' uit. En als ik ergens niet tegen kan, is dat die rol bevestigd wordt. Ik zet de auto in z'n 'vrij', draai het contactslot om, stap de auto uit, open de motorkap en druk de twee draadjes tegen elkaar en de auto start direct! Yes, gelukt! In één keer!
Ik hoef niet om te kijken naar de heren. Ik voel de verbazing en teleurstelling dat dit blonde juffie in dat korte rokje geen hulp nodig heeft, terwijl ik met mijn rug naar ze toe gekeerd sta. En ik geniet met volle teugen.
Ik stap meteen weer in en rijd weg. Stiekem kijk ik in mijn autospiegel en zie ze me nog nastaren terwijl één van die kerels zijn mond open heeft hangen van verbazing.
Dit voelt zó lekker. Op zulke momenten droom je er gewoon van om iedere dag zo'n stoer wijf te zijn!
@iBoor
Reacties
Een reactie posten